Hoe word ik hoogleraar?

Maartje & Rick, werkgroep 5

Wat kun je gedurende je studie doen?

Jaarlijks worden er ongeveer 50 mensen tot hoogleraar benoemd aan de Universiteit van Amsterdam[1]. Het is de taak van een hoogleraar om ervoor te zorgen dat zijn wetenschapsgebied blijft ontwikkelen en om zijn kennis over te dragen aan de studenten op een universiteit. Hetgeen wat voornamelijk belangrijk is om te doen gedurende de studie is het opdoen van veel kennis over een specifiek gebied in de wetenschap. Het is namelijk belangrijk dat een hoogleraar veel deskundigheid bezit over zijn wetenschapsgebied. Hoe eerder je begint met specialiseren, hoe sneller je deze deskundigheid kan ontwikkelen. Daarnaast is het doen van onderzoek belangrijk. Op deze manier zou het volgen van de Research Master een goede bijdrage kunnen leveren wanneer je later tot hoogleraar benoemd wilt worden. Deze twee jaar durende Master is opgezet aan de Universiteit van Amsterdam om studenten kennis te geven over onderzoeksmethoden, statistiek, computerprogramma’s en andere benodigde vaardigheden voor het doen van onderzoek. Het is selectieproces voor deze master is daarentegen wel streng vanwege het grote aantal aanmeldingen en het beperkte aantal plekken. Tevens is het belangrijk om te weten dat je een 7.5 gemiddeld moet staan wil je überhaupt in aanmerking willen komen voor deze Master. Veel andere universiteiten bieden een vergelijkbare master aan. Ook hier zijn de selectieprocedures streng en er wordt vaak naar cijfergemiddelde gekeken. Al deze stappen kunnen ervoor zorgen dat je zelfstandig onderzoek kan gaan doen over jouw specialisatie waardoor je kan promoveren. Bij het promoveren is het verstandig om een PhD project te vinden wat jou ook echt aanspreekt. Je begint hier vaak al met het opbouwen van een netwerk daarom is het van belang hier een richting te kiezen die goed bij je past. Ook zal je tijdens je afstuderen je eerste publicatie krijgen.

Wat kun je na je studie doen?

Nadat je gepromoveerd bent is het vooral van belang dat je bezig blijft met het doen van onderzoek. Vaak kan je nadat je gepromoveerd bent een postdoc positie krijgen bij een universiteit. Dit is wel een tijdelijke aanstelling, vaak ben je verantwoordelijk voor 1 onderzoek wat je gaat bedenken en uitvoeren, dit duurt meestal 1 tot 5 jaar. Tijdens deze postdoc periode is het verstandig om zoveel mogelijk publicaties proberen te krijgen. Er wordt nog steeds veel gekeken naar het aantal publicaties wat iemand heeft om te bepalen of iemand een goede onderzoeker is. Het is hierbij ook van belang hoe hoog het blad is aangeschreven waarin je publiceert. Naast het doen van onderzoek zal je bij een aanstelling bij de universiteit ook vaak een deel van je tijd besteden aan het doceren van klassen. Ook dit is van belang omdat je later in je functie als hoogleraar ook verantwoordelijk bent voor het onderwijs. Als laatste maar zeker niet het meest onbelangrijke punt is het van groot belang om een netwerk op te bouwen. Aangezien een leerstoel (dit is de naam voor de functie van hoogleraar) door de universiteit wordt toegewezen is het van belang dat je veel, en de juiste, mensen kent die betrokken zijn bij de universiteit. Een goede manier om dit netwerk op te bouwen is door naar congressen te gaan. Hier komen veel onderzoekers uit een zelfde werkveld op af. Naast het feit dat je hierbij nieuwe kennis uit je werkveld opdoet leer je ook veel nieuwe mensen kennen en wie weet kunnen zij je later nog een keer een goede aanbeveling geven. Concluderend is het dus zeker geen makkelijke weg om bij het hoogleraarschap te komen, vooral ook omdat dit iets is wat vele onderzoekers nastreven. Toch moet je je hierdoor niet laten ontmoedigen, velen zien het hoogleraarschap als een bekroning op hun academische carrière maar ook zonder dit kan je een zeer gerespecteerde onderzoeker zijn.

[1] http://www.uva.nl/onderzoek/onderzoek-aan-de-uva/hoogleraren/hoogleraren.html